Sopstveno izdržavanje čovjeka treba da bude zasnovano na poštenom radu, tako da to ne predstavlja samo obavezu, nego i pozitivnu osobinu pa se čak opisuje i kao ibadet.
Ono što čovjek u tom slučaju zaradi važi kao privatna imovina. Svaka jedinka je samostalno odgovorna za opšte posjede države, a država je odgovorna za sigurnost svakog pojedinca.
Islamski ekonomski sistem se ne bazira samo na aritmetičkim proračunima, već je uz to izgrađen na moralnim osnovama. Čovjek na ovaj svijet dođe praznih ruku i napušta ga praznih ruku. Pravi i istinski posjednik svih stvari je samo Uzvišeni Allah, tako da je čovjek samo privremeni čuvar i korisnik toga.
